Ahşap ve Sanatsal Malzemeler

Ahşap ve Sanatsal Malzemeler ile ilgili tüm konu başlıklarına aşağıdan ulaşabilirsiniz.

Ahşap Yüzeylerin Verniklenmesi

Akrilik, doğal reçine ve sentetik reçine olmak üzere üç çeşit vernik vardır. Akrilik reçineler düşük çözünürlük oranına sahiptir ve suyla inceltilebilir. Az kokulu olan akrilik reçineler ahşap, metal ve plastik için uygundurlar ve hızlı çalışılabilirler. Doğal reçineli verniklerde bağlayıcı olarak bitkisel ve hayvansal hammaddeler kullanılır. Yapay reçineli vernikleri, özellikle masalar, sandalyeler ve sürekli olarak aşınmaya maruz kalan yüzeylerde kullanabilirsiniz. Yapay reçineli vernikler, kir ve çiziklere karşı koruyucu bir kaplama oluştururlar.

İşlenmemiş Ahşap Yüzeylerin Temizlenmesi

Vernik veya sırlama işlemine başlamadan önce yüzeyi iyice temizleyin. Ardından yüzeyi temiz suyla durulayın. Toz, kir ve lekeleri gidermek için sıcak suda çözdüğünüz taneli sabun kullanabilirsiniz. Reçine lekesi gibi inatçı kirlerde terebentin tuzu kullanabilirsiniz.

Zımparalama

Sulama işleminden sonra tahtanın tamamen kurumasını bekleyin. Ardından tahtayı zımparalayın. Böylece, sulamayla kabaran elyaflar, daha sonraki yüzey işlemi için düzelmiş olur. En uygun zımparalama yöntemi bir zımpara takozu kullanmaktır. Üç aşamalı çalışırsanız, yüzeyi çok iyi bir pürüzsüzlüğe kavuşturabilirsiniz. İlk önce kaba bir zımpara kağıdı (120 numara), ardından orta sertlikte (150 numara), en sonunda da ince bir zımpara kağıdı (180 numara) kullanın. Ahşap damarları yönünde, hafif bir basınç uygulayarak çalışın. Tahta tozlarını kuru bir fırça ile temizleyin.

Eski Verniğin Sökülmesi

Eski vernik katmanları sıcak hava tabancası ile sökülebilir. 600 dereceye kadar sıcak hava verniği yumuşatır ve kolayca ayrılmasını sağlar. Havanın, tabancanın memesi ile vernik arasında hızla soğuyabileceğini, sıcaklığın 5 cm’lik bir mesafede bile 70 dereceye kadar düşebileceğini göz önünde bulundurmalısınız.

Dekupaj

Bugün üretilmekte olan dekupaj sıvıları, sağlığa zararlı maddeler içermemektedir. Ancak yine de kauçuk eldivenler takarak, açık havada veya pencereleri açık tutarak çalışın. Etkime süresi sıcaklığa ve eski boyaya bağlıdır. Dekupaj sıvıları kullanıma hazır olarak satılmaktadır. Sıvıyı, bir boya fırçası ile, yassı fırça ile veya kuzu yününden yapılmış rulo ile sürün. Sıcak hava tabancasını, sökülecek olan verniğin üzerinde gezdirin. Memeyi değiştirmeden önce soğumasını bekleyin. Meme, işlem sonrasında çok sıcak olacağından elle dokunulmamalı ve sıcağa dayanıklı bir yere konulmalıdır. Eski boya kabarıncaya kadar bekleyin. Çözülen boya tabakasını bir ıspatula ile kazıyın. Birden çok boya katı varsa dekupaj sıvısının bir kez daha uygulanması gerekebilir. Tüm vernik artıklarının çözülmüş olup olmadığını kontrol edin. Yapay reçineli vernikleri ve yağlıboyaları çözdürmek için, suyla macun haline gelene kadar karıştırılan bir dekupaj tozu kullanın. Böylece on kat üst üste çekilmiş boyayı bile temizleyebilirsiniz. Dekupaj tozu kaplamalık ağaçlar, dispersiyon boyaları, nitrik ve akrilik vernikler için uygun değildir.

Kirlenmemesi Gereken Yüzeyleri Dikkatle Kapatın

Vernik işlemine başlamadan önce, boya ile temas etmesini istemediğiniz yüzeylerin üzerine koruyucu bantlar yapıştırın. Bandı elden geldiğince kalın seçin. Kaliteli fırçalar ve boya ruloları kullanın. Böylece, daha iyi ve daha uzun süre çalışır, zamandan tasarruf sağlar ve de hayal kırıklığı yaşamazsınız. Çözücü içeren boyalar ve vernikler için doğal kıllı fırçalar, suyla inceltilebilen akrilik vernikler için yapay kıllı fırçalar kullanın. Yeni fırçayı kullanmadan önce iyice yıkayın. Fırçadaki gevşek kıllardan, fırçayı kaba tahta veya zımpara kağıdı üzerine birkaç kez sürerek kurtulabilirsiniz.

Vernikleme

Temiz, yağsız ve kirsiz bir yüzey hazırlayın. İyi bir sonuç almak için birkaç kat halinde (örneğin ara ve son kat) uygulama yapmanız gerekir. Kutunun üzerinde verilen bilgilere harfiyen uyun. Boyayı, sürmeden önce iyice karıştırın. Fırçayı, boyaya daima kıl yüksekliğinin üçte birine kadar batırın. Verniği önce yan yana şeritler halinde sürün.

 Akrilik vernikte ise, her defasında iki ya da üç serit sürün. Ardından, bir fırça veya rulo ile enlemesine ve boylamasına şeritler sürerek karıştırın. Bu karıştırma işlemini yaparken ek vernik almayın. Böylece boyanın eşit dağılmasnı sağlamış olursunuz.

Sırlama

Sırlama işleminde, ahşabın yapısı açıkça görülebilir şekilde kalır. Çünkü, sır tahtanın derinlerine işler ve tahtanın üst yüzeyinde pullanmayan ince bir film bırakır. Sırlarda renk yelpazesi çok geniştir. Ancak aynı markanın renk tonları kendi aralarında karıştırılabilir. Ahşabın kendi rengi de en sonunda elde edilecek renk tonunu etkiler. Bu nedenle, bir deneme uygulaması yapmalısınız. Sırı sürmek için kullanılacak en uygun alet, özel vernik fırçasıdır. Sır genellikle ince ve akışkandır. Korumanız gereken bitişme yerlerine krep kurdela yapıştırın. Sırı önce bir sır fırçası ile sürün ve sonra dağıtın.

Son çalışma seansında fırçayı, ahşap damarlarına paralel uzun çizgiler çekerek sürün. Böylece, homojen bir yüzey elde etmiş olursunuz. Sır kurur kurumaz krep kurdeleyi çekin.

Sırla çalışırken de kauçuk eldiven giyin ve yeterince temiz hava almaya dikkat edin. Mobilya yüzeylerini güzelleştirmek için ahşap yüzeyi zımparalayın ve temizleyin. Ahşaba ilk sır katını sürün ve kurumasını bekleyin. Ardından, yüzeyi bir kez daha zımpara kağıdıyla zımparalayın.

 Özel bir mobilya sırı ile uygulanacak ikinci kat, ahşap damarları örtmeden güzel bir parlaklık sağlayacaktır.

Hazır Parkenin Döşenmesi

Düz, sağlam zemine hazır parkeyi serbest şekilde döşeyebilirsiniz , yalnızca parke elemanlarının önceden hazırlanmış olukları ve dilleri birbirine tutkallanmalıdır. Dayanıklı bir zemin yüzeyi olarak dökme asfalt, döşeme suntaları, çimento veya anhidrit sert alçı ile kısa bukleli duvardan duvara halı, PVC yer kaplamaları, linolyum ve yer karosu sayılabilir. Bir cetvelle yerin düzgünlüğünü kontrol edin. Cetveli, en az 2 m uzunluğunda olmalıdır , zemine yerleştirin. Zemin her yerde düzse parkeyi döşemeye başlayabilirsiniz.

Düz, sağlam zemine hazır parkeyi serbest şekilde döşeyebilirsiniz , yalnızca parke elemanlarının önceden hazırlanmış olukları ve dilleri birbirine tutkallanmalıdır.

Dayanıklı bir zemin yüzeyi olarak dökme asfalt, döşeme suntaları, çimento veya anhidrit sert alçı ile kısa bukleli duvardan duvara halı, PVC yer kaplamaları, linolyum ve yer karosu sayılabilir. Bir cetvelle yerin düzgünlüğünü kontrol edin. Cetveli , en az 2 m uzunluğunda olmalıdır , zemine yerleştirin. Zemin her yerde düzse parkeyi döşemeye başlayabilirsiniz.

Ancak 2 mm aşan engebeler mevcutsa zemini önce tesviye etmelisiniz. Parkeyi betona ya da sert alçıya döşeyeceksiniz: Zemin yüzeyini, oluşan inşaat neminden bir buhar freni (folyo) yardımıyla koruyun. Her durumda parkenin altına bir montaj şeridi (oluklu karton, PE köpük veya mantar altlık levhası) sermelisiniz. Bu şeritler parkenin üzerinde yürünmesini rahatlaştırır ve ufak engebeleri giderir.İlk döşeme tahtası sırasının mutlaka doğrusal olarak, yani duvara paralel döşenmesi gerekir. Çoğunlukla duvarlarda inşaat toleransları bırakılır. İlk parke sırasını hizalamak için gergin bir ip kullanın. Döşeme tahtalarını 8 – 10 mm kalınlığında tahta kamalarla tespit edin. Sonra ilk eleman sırasını oluk tarafı duvara bakacak şekilde dizin.

Kamaların parke döşeme işleminden 24 saat sonra kaldırılmaları gerekir. Olukları ve dilleri, pratik bir plastik şişeden kullanacağınız ağaç tutkalı ile birleştirin. Duruma göre, parkeleri kesmeden önce çentikleri delmek için bir matkap makinesine de ihtiyacınız olabilir.Her levha sırası bir önceki sıraya göre en az 30 cm kaydırılmış olarak birleştirilmelidir. Ve yeni inşaatlarda parkelerin, çekmeden önce inşaattaki en son iş olarak yerleştirilmesine dikkat edilmelidir. Bu mümkün olmuyorsa yeni zemin yüzeyini kalın bir tabaka halinde oluklu karton veya folyo ile (kaymayacak şekilde yapıştırın!) koruyun.

Parke paketlerini ancak döşeme işlemine başlayacağınız zaman açın. Doğru bir ortam alıştırması için lütfen üreticinin döşeme işlemine ilişkin talimatını ve ambalaj üzerini okuyunuz. Bir takoz çelik darbelerini yumuşatacak ve böylece parkenin zarar görmesini önleyecektir. Piyasada plastik malzemeden ya da tahtadan yapılmış takozlar satılmaktadır. Ancak, hazır elemanların kısaltılmasından kalan parke parçaları da kullanılabilir. Levhaların oluklarını ve dillerin dikkatle üst üst getirerek dilin veya parke yüzeyinin zarar görmesini önleyin. Beyaz tutkal birleşme yerinden taşarsa hemen silerek temizleyin. Şayet tutkal derzden dışarı taşıyorsa bunu hemen silin.

Duvarlara bitişik ilk ve son sırada sağlam duvar bordürü yoktur – buralarda elemanları birbiri içine daha sağlam çakmalısınız. Bu işlemi duvarla parke elemanının arasına sokacağınız bir keski demiriyle yapabilirsiniz. Böylece tahtaları birbiri içine geçirirsiniz. Parke tahtalarını asla duvar bordürüne bitişecek şekilde döşemeyin. Odadaki nem durumuna bağlı olarak parkeler genleşir veya çeker. Duvarla parkelerin arasında esnek birleştirme bulunmalıdır (salık verilen kalınlık 8 mm) , aksi halde parkede açılma ve şişmeler oluşabilir.

Ayrıca parke ile kapı eşikleri, kallorifer boruları, duvar ön ve arka engelleri arasında da yeterli mesafe bırakın. İleride birleşme yerlerinde toz birikmesini önlemek için İsterseniz, odada uyumlu bir genel görünün elde etmek için ham eşik çıtalarını kendiniz de boyayabilirsiniz. Süpürgelik çıtasını çok ince seçmeyin; estetikten kazanayım derken zemin döşemesinin rahatlığından kaybedersiniz. Biraz daha yüksek tutulacak koruyucu buraları plastik şemselerle, metal raylarla veya ahşap çıtalarla örtün. Geçiş rayları veya dörde ayrılmış yuvarlak çıtalarla, zemin döşemesinin değişmesi (örneğin parkeden komşu odadaki yer karosuna geçiş gibi) durumunda eşiklerin ayağa takılması önlenmiş olur.Birbirine uygun renk tonlarında hazır cilalı ve perdahlanmış ahşap çıtalar ve natürel ya da renkli plastik çubuklar mevcuttur. çıtalar, duvarı kir izlerinden daha iyi koruyacaktır. Parkenin yerden ısıtmalı mekanlara döşenmesi durumunda montajın bir parkeci tarafından yapılmasını sağlayınız.

Döşeme çalışması için şu takımlara ihtiyacınız olacaktır: Parke elemanlarını kesmek için bir ayaklı testere veya elektrikli kıl testere, zeminin düzgünlüğünü kontrol etmek için bir suterazisi, kesme kenarını bir çıtayla örtmeden önce parkeyi oda geçişlerinde fark edilmeyecek şekilde tespit etmek için bir çift çelik çivi ve bir havşa. Bir çekiç ve bir takozla hazır parkelerin oluklarını ve dillerini birbiri içine geçirin. Takoz, hassas dilleri çekiç darbelerinden korur. Takozun çalışabilmesi ve komşu odalara gürültü gitmemesi için kamalar yardımıyla duvarla parkeler arasında güvenlik mesafesini koruyun.

Döşeme Tahtalarının Döşenmesi

Hazır yer döşeme tahtalarının avantajından yararlanın : Bu döşeme tahtalarının elemanları, birbiri üzerine dik açılı olarak tutkallanmış en az üç kattan oluştukları için deforme olmazlar. Üzerinde yürünecek olan en üst tabaka sağlam sert tahtadan oluşur. Meşe mi, kayın mı, çınar mı, huş ağacı mı ya da dışbudak mı seçeceğiniz sizin kişisel zevkinize kalmıştır. Ham beton zemin üzerine döşeme tahtası döşüyorsanız yatak tahtalarından bir alt zemin hazırlayın ve mutlaka üreticinin talimatlarına dikkat edin.

şeme Tahtası Alt Kostrüksiyonu

 

Döşeme tahtası alt konsrüksiyonunu yatak tahtalarından ve yalıtım malzemesinden şu şekilde hazırlarsınız: Beton yüzeyler ancak beş yıl sonra tam anlamıyla kururlar. Beton örtü henüz taze ise yalıtım malzemesini ayırma folyosuyla korumalısınız. Folyonun ek yerlerinde yeterince örtüşmesini sağlayın.

Kenar tahtalarını (yan uzunluğu 6 cm) biçin ve bunları 40, en çok 60 cm mesafeyle döşeyin. Her yatak tahtasının altına bir yalıtım şeridi (keçe) uygulayın. Yalıtım şeritlerini zımbalarsanız kaymazlar. Yatak tahtaların arasına yalıtım hasırları koyun. Bunlar yalıtım malzemesini de destekleyebilirler. Döşeme tahtası elemanlarını ne kadar kalın seçerseniz yatak tahtalarının arasında bırakılması gereken açıklık da o kadar fazla olmalıdır. Ancak 60 cm’'yi aşmamalıdır. Ayırma folyosu yerine tahtaların arasına gizlenmiş buhar frenli yalıtım elemanları da sıkıştırabilirsiniz. Her durumda yalıtımla parke arasında 1 cm arka havalandırma mesafesi kalmasına dikkat edin. 22 cm altındaki döşeme tahtası kalınlıklarında önce döşeme tahtalarının üzerine bir sunta katı yerleştirmeli ve tutkallamalısınız.

Döşeme Tahtalarının Tutkallanması veya Çivilenmesi

İnce tahtaları suntalar üzerindeki oluk ve diller içine serbest şekilde tutkallayın - döşeme tahtası elemanları ile duvar arasında yeterli mesafe kalmasına dikkat edin . Aksi halde ayak sesleri duvardan ve tavandan diğer odalara iletilir. Kalın döşeme tahtası elemanlarını doğrudan doğruya alt konsrüksiyon tahtalarına çivileyin. Kenar tahtalarının üzerine yalıtım şeritleri (keçe veya oluklu karton) yerleştirerek tahtaların birbirine sürtünerek gıcırdamasını önleyin ve ses köprülerini kesin. Döşeme tahtası elemanlarını bir gün kadar, döşenecekleri odada bırakarak ahşabın ve taşıyıcı tabakaların ortama alışmasının sağlayın. Döşeme tahtası elemanlarının kalitesi standartlaştırılmıştır. Budaklara ve renk farlılıklarına göre tasnif şekilleri vardır. Satın alırken %1-3 arasında bir kesme kaybının olacağını göz önünde bulundurun. Döşeme tahtalarını yatak tahtalarının üzerine çivileyin. Çivileri yabancı çıtanın ¾ kısmına kadar bir çekiçle çakın, sonra bir havşayla çakmaya devam edin.

Önemli: Çiviler yatak tahtalarına ve yabancı çıtalara 45-50 derecelik bir açıyla oturmalıdır. Döşemeye odanın bir çapraz duvarından başlayın - oluk duvarı göstermelidir. Çivileri elle çakmayı zahmetli bulanlar bu işi elektronik bir çivi çakma makinesiyle yapabilirler. İlk elemanı deneme mahiyetinde, aralayıcı olarak tahta kamalarla, duvarın 15 mm önüne tespit edin. Dış kenara yakın ilk sırada çivileri örterek ve çapraz olarak yabancı çıtalardan geçirin. Ama önce, döşeme tahtalarının duvara dik açıyla monte edilebilip edilemediğini kontrol edin. Düzensizlikler varsa - odadaki köşelerin dik olmaması nedeniyle - duvarla döşeme tahtaları arasını farklı kalınlıkta tahta kamalarla düzeltmelisiniz. Ayrıca kenar elemanlarını uyacak şekilde de kesebilirsiniz. Ilk sıra dik açılı olarak hizalanmalıdır ki diğer elemanlar da doğru konumda yerleşebilsinler. Tahtaları sıra sıra döşeyin, elemanları birbirinin üzerine vurun. Yabancı çıtaları korumak için bir takoz kullanın. Her sırada en son parçayı muntazam kesin, duvara olan mesafeyi hiçbir zaman unutmayın. Sıranın son parçasını bir çekme kolu veya küsküyle sondan bir önceki elemanın içine kuvvetle bastırın. Kesilen artık parçayla bir sonraki sıraya başlayın - böylece çok fazla ıskarta çıkarmamış olursunuz.

Kapı eşiği ile kenar aralığını alt zemindeki bir geçiş rayıyla tespit edin. Ray içinde döşeme tahtaları 5mm kadar genleşebilir. Kapı pervazlarını bir ince testereyle döşeme tahtası yüksekliğinde kesin. Diğer seçenek: Döşeme tahtası parçalarını biçin. Profili bağların formunu, ayarlı gönye denilen aletle kontrol edin. Burada da daima 5 mm genleşme mesafesi bırakın. Kesintisiz olarak başka odalara da döşeme tahtası döşenmesi durumunda bir ayırma çıtasından tasarruf edip oraya bir profil döşeyebilirsiniz.

Şimdi süpürgelikleri çivileyin. Kesin ve parçayı geçirin. Kesim kenarlarını duvara dik açılı şekilde hazırlar ve bunları borunun tam arkasına yerleştirirseniz bu kesim daha da güzel görünecektir. Genleşme birleşimleri plastik bir şemse ile gizlenebilir.

Boruların Çevresine Parke Döşenmesi

Boru en kesitine uygun şekilde bir mastar hazırlayın. Döşeme tahtalarından borulara 5 mm bir genleşme mesafesi bırakın. Testereyle deliklere çapraz açılı bir döşeme tahtası parçası kesin, yuvarlak yerleri de kıl testereyle yine dikkatlice kesin.

Hazır yer döşeme tahtaları döşendikten hemen sonra kullanılabilir. Bu döşeme tahtaları sentetik reçine ile hazır cilalı olarak satılabildiği gibi yüzeyi balmumu veya cila ile kendiniz de işleyebilirsiniz. Döşeme tahtasını döşedikten sonra, aralama kamalarını çıkarın ve süpürgelikleri monte edin. Süpürgelikler farklı kalınlıklarda ve çok çeşitli ahşap tonlarında satılmaktadır.

Lambiri Montajı

Ahşap Kaplamayla Elde Edilen Optik Efektler
Duvar ve tavan kaplamaları odaları daha sıcak ve rahat kılar. Profiller daima masif ahşaptan oluşur, ham ve mumlu, laklı veya cilalı modelleri vardır. Panelle bir taşıyıcı katmanından (MDF veya sunta) ve bir kontraplak ya da kaplamadan oluşur. Profillerle paneller arasındaki düşey birleşimler odayı yüksek gösterirler, yatay ya da diyagonal (çapraz da olabilir) döşenmiş duvar kaplamaları ise daha geniş. Oluklu levhalar karşıt biçimli dillerle birleştirilirse oturma odalarına, sofralara veya banyolara özel bir vurgu kazandırır ve ışığı ikiye katlar - odalar daha aydınlık görünür.

Yapıştırma Veya Çivileme
Pürüzsüz ve kuru iç duvarlar söz konusu olduğunda profil levhalar ya da paneller özel yapıştırıcılarla tespit edilebilir. Paket üzerindeki talimata harfiyen uyulmalıdır. Duvarlar yeterince düzgün değilse ve kaplamanın aynı zamanda gürültü ve soğuğa karşı koruma sağlaması da isteniyorsa latalardan oluşan bir alt konstrüksiyon üzerine çivileme yöntemi yapılmalıdır.

Latalar
Lata sistemini, lambiri döşemeye başlamadan önce monte etmelisiniz.Lataları duvara, birbirlerinden 60 cm mesafede bulunacak ve daha sonra yerleştireceğiniz lambirilerle dik açı yapacak şekilde yerleştirin. Küçük formatlı lambirilerde, örneğin padavra veya kare levhalarda lata mesafesini ona göre azaltmalısınız. Lata parçalarını kaydırılmış olarak düzenlerseniz oda havası kaplamanın arkasından dolaşabilir ve oda neminin birikmesi önlenmiş olur. İlk lataya çapraz olarak ikinci bir lata yerleştirirseniz (karşıt lata düzeni) hava dolaşım işlevi daha da etkili olur.

Duvara tespit için, lataları da düşünerek yeterli uzunlukta dübel ve vidalar seçin. Deliği, 60 - 80 cm mesafede taş matkabıyla, latayı geçip duvara girecek şekilde açın. Deliğin çapı, daha sonra çekiç ile içine çakılacak olan dübelin çapına uygun olmalıdır. Duvardaki ve tavandaki engebeler tesviye edilerek kaplamanın kusursuz oturması sağlanır. Lataların altına küçük tahta parçaları koyun veya lataları gerektiği şekilde rendeleyin. Alt konstrüksiyonun montajında bir havşa maktabı kullanırsanız vida bağları için de yuvarlar elde edersiniz. Böylece daha sonra profil levhalarının veya panellerin tespiti sırasında vida başlarının çıkıntı oluşturması önlenmiş olur.

Ölçme ve kesme
Şimdi kaplamayı gereken uzunlukta hazırlamalısınız. Kaplamayı testereyle keserken üst yüzeyi alta bakacak şekilde yerleştirin. Böylece kesilen kenarların temiz olmasını sağlarsınız. Keserken kendi güvenliğinize dikkat edin. Kaymaları ve testereyi kullanırken yaralanmanıza neden olmamaları için levhaları çok sıkı tutun. Oluklu ve dilli levhalar kullanıyorsanız, dikkatli çalışarak ilk levhadan testereyle dil kesin ve kesim kenarlarını rendeleyerek düzeltin. Ardından ince bir zımpara kağıdıyla devam edin.

Kaplamanın Tespit Edilmesi
Panellerin ve profil tahtaların tespiti için birçok olanak mevcuttur: İlk levhayı, bir çivi çakma makinesiyle tahtaya gömülecek olan perçin çivisiyle çivileyin. Bundan sonra çivilerle veya çivili tırnaklarla devam edin. Bunlar oluğa yerleştirilir ve çakılır. Özel tırnaklar lambriyi alt konstrüksiyonunun üzerine tutturur. Bunlar lataların üzerine çakılır ya da zımba makinesiyle tespit edilir. Pratik bir yöntem: Mıknatıslı bir çivi makinesi çivileri gereken yerde tutar, sürekli yere düşmelerini önler. Bu alet aynı zamanda tahtayı da hasar görmekten korur.

Rahat : Elektrikli Zımba Makinesi
Elektrikli cihazlar kas gücünden ve zamandan tasarruf sağlar ve ellerinizin su toplamasını önlerler. Bir elektrikli zımba makinesiyle lambirilerinizi rahat ve güvenli bir şekilde tespit edebilirsiniz. Bu işlem sırasında çivi uzunluk ve kalınlıklarına dikkat edin. Zımba makinesinin darbe kuvveti çoğunlukla 6 ve 10 mm arasındaki çivi zımbalar için ayarlanır. Bu ağır profilleri ve panelleri duvara güvenli ve dayanıklı bir şekilde tespit etmek için yeterlidir.

Oluk ve Dil
Her seferinde bir sonraki levhayı sonuncunun dilinin içine sürün. Levhayı çakmak için tahta bir takoz kullanın, yoksa diller zarar görür. Çakma tahtası olarak, levhaların kesilmesi sırasında çıkmış bir atık parça uygun olur. Köşelerde tahtalar ne birbirlerine ne de duvara değmelidir. Tahtanın çalışabilmesi için en az 3 mm'’lik bir genleşme açıklığı bırakılmalıdır. Kenarda çıta kullanılması yerine pürüzsüz rendelenmiş, gereğinde renkli olarak boyanmış bir levha tespit edilmiş gölgeli bir birleşim de optik açıdan güzel olabilir. Paneller ya da profil tahtaları bunun üzerine, 2 cm kadar görünür kalacak şekilde yerleştirilir. Yatay bir montajda kaplamayı duvara alttan döşeyerek başlayın, yukarıya doğru ilerleyin. Lambiriler genellikle tam doğrusal değildir, bu nedenle çalışırken bir hileye başvurun: Tavana kadar çalışacağınız daha 1 m mesafe kalıncaya kadar duvar kısmını tam olarak ölçün. Yükseklik farklılıklarını, her bir sonraki levhada kritik taraftaki dili oluğa, diğer taraftakinden biraz daha az sıkı şekilde bastırarak giderin. Böylece inşaat toleranslarını neredeyse fark edilemeyecek şekilde dengelemiş olursunuz. Çıtalar zemine veya tavana temiz geçişler elde edilmesini sağlar.

Anahtarlar Ve Prizler
Boru çıkışlarını veya anahtar ve priz yuvalarını pota matkabıyla delin. Konumu ve büyüklüğü lambiri levhasının üzerine tam olarak işaretleyin monte etmeden önce deliklerini açın. Profesyoneller bu işlemi montajı bitmiş levhaların üzerinde de kusursuz yapabilirler.

Ahşapla Gençleşen Evler

Ahşap duvar kaplamaları hiçbir şekilde rustik görünmek zorunda değildir. Genç veya modern oturma odaları da bakımı kolay ve sağlam kaplamalarla güzelleşmektedir.

Döşemenin Düzeltilmesi

Eski binalardaki kat tavanları genellikle dik meyillidir ve ısı yalıtımları olmadığı için altındaki odalarda ısı kaybı çok fazla olmaktadır. Zeminin düzeltilmesi sırasında ısı yalıtımıda uygulanmasında yarar vardır. Eski binalardaki kat tavanları genellikle dik meyillidir ve ısıl yalıtımları olmadığı için altındaki odalarda ısı kaybı çok fazla olmaktadır. Zeminin düzeltilmesi sırasında ısı yalıtım da uygulanmasında yarar vardır.

Düzeltme katmanı

Meyilli zeminler bir dengeleme katmanı ile düzeltilirler. Mutlak olarak, çoğunlukla volkanik taşlardan elde edilen bir kuru zemin döşemesi uygulanır. Bu malzeme yüksek sıcaklıklarda kabartılmış olup (oda) nemini çekme avantajına sahiptir.

Doğru döşeme yapısı

Çeşitli seçenekler arasında seçim yapılabilir. Bunlar farklı montaj yükseklikleri sunarlar ve ısı ve ses koruma özellikleri bakımından birbirlerinden ayrılırlar. Üst yapılar 25 ile 55 cm arasında kontrüksiyon yüksekliklerine ulaşırlar –hangi döşeme yapısının sizin durumunuza en uygun olacağını uzmanlara danışın.

Kuru zemin malzemesi (dökme)

Kuru zemin malzemesi her yerde en az 20 mm kalınlıkta olmalıdır. Malzemeyi bir tahta latayla dağıtın ve eşit kalınlıkta bir tabaka oluşturacak şekilde çekin. Duvarlara çepeçevre uygulanacak yalıtım şeritleri ayak seslerinin iletilmesini engeller. Madeni elyaftan mamul yalıtım malzemesinden 10 mm kalınlığında, konstrüksiyon yüksekliğine uygun şeritler kesin.

 Kuru döşeme plakaları

Kullanım amacına göre plakalara yalıtım tabakasız olarak ya da üzerinde sert köpükten gizli bir yalıtım tabakası bulunan bağlantı elemanları döşenir. Önceden hazırlanmış oluklar ve diller montajı kolaylaştırır. Kuru plakalar alt zemin plakaları için özel bir yapıştırıcıyla birbirine birleştirilir. Yapıştırıcı kartuşlu bir el tabancasıyla sürülür.

Doğru kesim

Plakaları kesmek için elektrikli bir kıl testere veya bir ayaklı testere kullanın. Elemanları kesintisiz döşeyin: Bir sıradan artan parçayı bir sonraki sıranın başlangıç parçası olarak kullanın. Bağlama elemanlarında çapraz birleşim yerleri oluşmamasına dikkat edin; birleşme yeri kayma miktarı en az 25 cm olmalıdır.

Yeterli bir birleşme yeri kayma miktarını, ilk sırayı buna göre kesmek suretiyle elde edersiniz. Kapı alanında kuru zemin malzemesi ve kuru alt zeminin derinleştirilmesi gerekir. Yalıtılmış elemanlarda bir tahta çıtayı bir strofor şerit üzerine koyun, çıtaya yapıştırıcı sürün ve üzerine montaj vidalarıyla plakaların alınlarını vidalayın.

 Plakalar gizli yalıtım yapılmaksızın kuru zemin malzemesi üzerine döşeniyorsa tahta çıtayı zemin malzemesinin içine bastırın ve üzerine plaka alınlarını yapıştırıcı ve hızlı montaj vidalarıyla tespit edin.

Eski ahşap zeminler üzerine kuru montaj plakaları döşenmesi

Eski bir ahşap döşeme tahtalı zemin üzerine kuru zemin döşenmesi: Yumuşak, ince bir ara kat, örneğin oluklu karton, kuru montaj birleştirme elemanlarının veya kuru alt zeminin döşenmesinden önce küçük engebeleri giderir.

Beton üzerinde kuru zemin

Kuru zemin döşemesi doğrudan doğruya düz ham kaplama üzerine veya kuru bir dengelem zemini üzerine yerleştirilebilir. Plakalar yapıştırıcıyla birleştirilir, özel bir çekme kolu da montaj sırasında size yardımcı olur.

Kuru montaj plakalarının döşenmesi

Döşeme işlemine soldan başlayıp sağa doğru devam etmeniz iyi olur. İşleme kapıdan başlayın ve plakaları odanın içine doğru ilerleyerek döşeyin. Plakaların oluklarını ve dillerini montaj yardımcı aletleri ve bir kauçuk çekiçle sıkıca birbirine geçirin. Entegre bir takoz tahtası dilleri korur. Plakaları birleştirirken vücudunuzun ağırlığını vererek alt zemine kuvvetle bastırın. Son döşeme sırası, montaj aletinin sapını plakayla duvar arasındaki birleşme yeri içine bir manivela gibi sokup elemanları birbirlerine bastırmak suretiyle iyice içeriye itilir.

Birleşme yerlerinin doldurulması

Plakaların alınlarından taşan yapıştırıcıyı ara dolgu macunu olarak kullanın. Yeterli miktarda yapıştırıcı taşmamışsa biraz yapıştırıcı ekleyip bir spatül yardımıyla birleşme yerlerini doldurun. Eleman alınlarının yapıştırıcı ile doldurarak elemanlara birleşme yerlerinde ek bir tespit uygulamış olursunuz.

 

Kapı Pervazının Monte Edilmesi

Tam ölçüm

İç kapılar odalarınızı birbirinden ayırabilir ya da birbirine bağlayabilir. Kapının malzemesi, rengi, büyüklüğü ve biçimi odanın havasını kesin bir şekilde etkiler. Ahşap kapılar odalara sıcak ve rahatlatıcı bir nitelik kazandırır.Ancak kapı bağı (pervaz da denir) ve kapı kanadı gerektiği gibiyse. Pul pul dökülen bir cila veya kazıntılar göz için bir ziyafet sayılamazlar. Böyle kapıları değiştirin. Bu işi yapmanın en kolay yolu tüm montaj elemanlarını içeren bir kapı takımı almaktır. Üstelik bu yol, yeni inşaatlar için de ilginç olabilir. Satın almadan önce duvar kalınlığını, kapı mazgalının yüksekliğini ve genişliğini milimetre hassaslığında ölçün. Tam boyutları elde edebilmek için önce eski pervazı sökün. Şimdi de kapının nereye açılacağını düşünün: Odanın içine mi (yaygın uygulama budur) yoksa, örneğin misafir tuvaletinde yerin küçük olması gibi nedenlerle, dışına mı açılacağı. Ayrıca, kapının sol kapı mı yoksa sağ kapımı olacağını da not edin. Kapıya, çarpıldığı taraftan bakıldığında menteşeleri solda kolu sağdaysa sol kapı, menteşeleri solda kolu sağdaysa sol kapı, menteşeleri sağda, kolu soldaysa sağ kapı denir.

Montaj

Uygun kapı ve pervaz takımını kişisel zevkinize göre seçin. Evde kapı pervazı paketini iki tahta blok arasındaki bir çalışma levhasının veya büyük bir masanın üzerine koyun çizilmemesi için koruyun; bunun en iyi yolu ambalaj malzemelerini kullanmaktır. Şimdi hazır deliklere ve oluklara gönyeli bitişme stabilizörlerini yerleştirin. Yabancı çıta uzunluğunu ihtiyacınıza göre, hazırlanmış olan çentik yerlerinden kırarak kısaltabilirsiniz. Pervaz oluğunda bulunan ilk stabilizatörün esas olarak tek taraftan kısaltılması gerekir. Pervazın gönyeli bitişme yüzeylerine özel bir ağaç tutkalı (beyaz tutkal ) sürün. Beyaz tutkal su, kömür, kireç ve sirke asidinden, sağlığa zararlı solventler kullanılmadan üretilir. Beyaz tutkal plastik şişelerde ve 1 ile 5 kg. lik kutularda satılır. Tutkal kutularını işiniz bitince ince bir su tabakası ile kapatmalısınız, –böylece üzerlerinde kabuk oluşmaz. Tutkal kabının ağzını her seferinde iyice kapatın ki beyaz tutkal donmasın.

Pervaz parçalarını, takımın içinden çıkan vidalarla birleştirin. Her vida için bir pul ve bir başlık somunu bulunduğuna dikkat edin. Vidaları takmak için 2 numara yıldız tornavida gereklidir. Normal kalınlıklardaki duvarlar için dört adet M5 vida yeterlidir. Duvarlar daha kalınsa pervaz parçalarını altı vidayla bağlamalısınız. Şimdi kaplamalar için gönyeli birleşme parçasını yerleştirin ve tornavidayla sıkın. Sağlam iş eldivenleri takarak ellerinizin su toplamasını önleyin. Tornavidanın sapı ne kadar uygunsa ele o kadar iyi oturur ve bu özellik kas gücünden tasarruf sağlar. Tornavidanızın ucu krom –vanadyum çeliğinden olmalıdır, çok yumuşak uç malzemesi kırılabilir. Bu durumda tornavida işe yaramaz, yalnızca vidalara zarar verir. Montajı biten pervazı duvar mazgalına yerleştirin ve yukarıya doğru dikkatle itin bunu kolayca yapabilmek için bir yardımcıyla birlikte çalışın. Kapı pervazının doğru oturup oturmadığını bir su terazisi ile kontrol edin. Duvarla kapı bağı arasındaki boşlukları aralam tahtalarıyla sıkıca çakarak doldurun. Kapı kanadını takmadan önce pervazı mazgala tespit etmeniz gerekir. Bunu, pervaz parçaları arasına, bantların ve kilit köprüleri yüksekliğinde tutturacağınız üç adet gergiyle yapabilirsiniz. Pervazı tam yerleştirdikten sonra su terazisi ile, dik kaplama parçalarının düşey ve yatay kaplama parçalarının yatay konumlarını kontrol edin, aksi halde daha sonra kapı kapanmaz.

İki bileşenli köpük sertleşir sertleşmez köpük fazlalıklarını bir kaket bıçağıyla kesin. Kesmek için çok fazla beklemeyin (en çok 20 dakika), zira üç saat sonra köpük ancak makineyle kesilebilecek derecede sertleşmiş olur. Pervazınız şimdi duvar açıklığına sağlam şekilde oturmaktadır. Daha önceden monte edilmiş durumdaki süs kaplamasını astar oluklarının içine doğru itin. Şimdi kapı kanadını takın. Bu işlemi bir yardımcıyla yaparsanız daha kolay olur. Kapının iyi açılıp kapandığını kontrol edin. Sıkışıyorsa sorun pervazda veya kapı gerekir. Tüm ayrıntıları bir kez daha dikkatle kontrol ettikten sonra duvarla kapı pervazı arasındaki birleşme yerini köpükle doldurun. Bu işleme desteklerin yüksekliğinden başlayın. Süs kaplaması 20 mm kadar kaydırılır. Böylece duvardaki engebeler dengelenir ve montaj köpüğü gizlenir. 4 mm'lik bir somun anahtarıyla, bant alt aksamının sıkı şekilde çekilmiş olup olmadığını kontrol edin. Pervazın bant alt aksamına tespit edilmesinden sonra ufak düzeltmeler gerekli olabilir.

Parke ve Laminat İçin Doğru Alt Tabakanın Seçimi

Parke ve laminat yüzey döşemede gerekli olan yalıtkan alt tabakanın özenle seçilmesi gerekir. Başlıca seçim kriterlerini aşağıda sırayla sayıyoruz:

 Yürüme etkili ve darbe etkili ses yalıtımının mükemmelleştirilmesi

Yalıtkan döşeme altı tabakanın birincil görevi, sesi azaltması olmalıdır. Özellikle son derece sert bir yüzeye sahip olan ve dolayısıyla daha fazla ses çıkartan laminat yer döşemeleri için bu geçerlidir.

Yürüme etkili ses IHD 431’e göre, darbe etkili ses ISO 140/717’'ye göre ölçülür.

 

 Fakat her şeyden önce iki farklı gürültü kaynağını (ses tipini) ayırt etmek gerekir. Yürüme etkili ses, darbe etkili ses. “Darbe etkili ses” alt kattan duyulan sesi ifade ederken, “yürüme etkili ses” yürürken oda içinde duyulan sesi ifade eder.

 Yani; darbe etkili ses yalıtımı derken, alt katta duyulan seslerin azaltılması kastedilir. Bu seslerin düzeyindeki azalma, “darbe etkili ses yalıtım değeri” denen ölçü ile ifade edilmektedir. Uluslararası bir standart olan ISO 140/717’ye göre laminat döşemenin altındaki yalıtkan alt tabaka, darbe etkili ses düzeyini 16dB(A) ve 22dB(A) sınırları arasında kalacak şekilde azaltmalıdır. Bu arada, 20 dB(A) ve üstündeki değerlere ulaşıldığında oldukça başarılı bir darbe etkili ses yalıtımından bahsedilebilir.

 

 Yürüme etkili ses de dikkat edilmesi gereken bir konudur. Özellikle hazır parkeye kıyasla oldukça sert kalan laminat döşeme söz konusu olduğu zaman, oda içerisindeki yürüme etkili ses ciddi bir sorun haline gelebilir. Ancak modern yalıtkan alt tabakalar kullanılarak, yürüme etkili ses önemli ölçüde azaltılabilir. Yeni geliştirilen materyaller, alışılageldik polietilen köpüklere kıyasla IHD 431 standardına göre sesin yaklaşık 3-7 dB(A) oranında düşürülmesine imkan tanımaktadır. 6 dB(A) oranında bir azalma ise, yürüme etkili sesin yarıya inmesi demektir.

 

 

Zemin altındaki engebelerin düzlenmesi

 

Yalıtkan alt tabakayı seçerken dikkate alınacak bir başka kriter de zemin altında bulunan engebelerin giderilmesidir. Genel kural olarak döşeme altının (örneğin şapın) kaliteli yapılmış olması ve DIN 18202 standardının izin verdiği toleransı (metre başına en fazla 3-4 milimetre) aşmaması gerekir. Eğer şap çok düzgün ve seviye ayarı doğru ise, 2-3 milimetre kalınlığında bir alt tabaka yeterli olacaktır. Ancak, 4 mm'’yi aşan engebelerde mutlaka tesviye malzemesi kullanılması önerilir. Döşeme altındaki engebeler sadece

 

belli noktalardan ibaret olduğunda; (örneğin pürüzlü, düzgün malalanmamış şap veya kör döşeme) tesviye malzemesi yerine sadece biraz daha kalın bir yalıtkan alt tabaka kullanılarak sorun giderilebilir. Böyle durumlarda, bilgisizlikten olsa gerek, genellikle 5 mm kalınlığında polietilen köpük kullanılmaktadır. Bu köpük fazla yumuşak olduğundan, parke/laminat döşeme altına serilmesi tavsiye edilmez. Her ne kadar yumuşak kaplamalar engebeleri güzel dengeleseler de, dikkatli olmak gerekir. Yeterince sert olmayan yalıtkan malzemeler kullanıldığında, baskıya karşı gereken dayanıklılık sağlanamadığından, uzun vadede ahşap döşemenin zarar görmesi içten bile değildir. En uygunu, yüzeye en az 2-3 t/m2 oranında bir yük bindiğinde, en fazla 0,5 mm esneyen bir alt tabaka seçmek olur.

 

 

Tutkalsız laminat sistemlerinde (click-laminat) elden geldiğince baskıya dayanıklı bir yalıtkan alt tabaka kullanılmalıdır. Bu alanda kullanılmaya en elverişli malzeme, 6,5 t/m2 baskı dayanırlığı sağlayan ekstrüde polistren köpüğüdür.

 

Parke ve laminatı rutubetten korumak

Ahşap döşemeler, hele laminat döşemeler zemin altından yükselen rutubete karşı çok hassastırlar. Çok az miktardaki rutubet bile döşemeye kalıcı zararlar verebilir. Bu nedenle, ahşap parkeyi döşemeden önce mutlaka gerekli rutubet yalıtımını yapmalısınız. Neticede güzel bir ahşap döşeme, uzun yıllar boyunca kullanılmak içindir. Genellikle bu tarz işlerin maliyetini düşük tutmak uğruna daha fazla zarar riskine girilmektedir.

 

 Yeni binalar, bodrum katları, tesviye malzemesi uygulanmış zemin veya sıcak sulu yerden ısıtma sistemi olan odalar mutlaka rutubet yalıtımı uygulanması gerekli olan yerlerdir. Aslında rutubet yalıtımının her halükarda yapılması emniyet açısından tavsiye edilir.

 Rutubet yalıtımının kalitesini anlamak için buhar kesme değerine (sd değerine) başvurulur. Bu değer en az sd > 100 m olmalıdır. Rutubet yalıtımı için genelde en az 0,2 mm (200) kalınlığında polietilen folyo (dönüşümlü folyo değil!) uygun bir malzemedir.

 

 Buhar kesici folyoyu sermek için döşeme altı düzgün (keskin kenarlı arızalar olmamalı) ve kuru olmalıdır. Polietilen folyo doğrudan döşeme altına, yani yalıtkan alt tabakanın da altına bütün yüzeyi kaplayacak şekilde yaklaşık 20 cm’'lik bir bindirme payı ile serilmelidir. Bindirmeleri ayrıca bir alüminyum izolasyon bandı ile yalıtmak mümkündür. Duvar dibine gelince; folyo, süpürgeliğe uyacak şekilde katlanmalıdır. Özellikle tavsiye edilebilecek bir başka materyal de elbette entegre rutubet izolasyonlu yalıtkan alt tabakalardır. Bunların avantajı, hem darbe etkili ses yalıtımında başarılı olmaları hem de buharı kesme görevi gören lamine edilmiş folyo ile donatılmış olmalarıdır. Bu tarz kombine kaplama malzemelerini, folyo tarafı üste gelecek şekilde sermek gerekir. Böylece buhar kesici folyo, döşeme altındaki keskin kenarlı engebelere karşı da ek koruyucu malzeme olarak kullanılmış olur. Bindirmeler ve duvar dipleri yine buhar kesici bir yapışkan bant ile kapatılır. Bu tedbirler alınırsa, ahşap döşeme, zemin altından gelen rutubete karşı kesin ve kalıcı olarak korunmuş olur.

 

 

Sıcak sulu yerden ısıtma sistemi

İçinde, yerden ısıtmalı sistemin bulunduğu şapa; ahşap döşeme kaplamak prensipte mümkündür. Ancak bilindiği gibi, ahşap çok iyi bir yalıtım malzemesidir ve kaloriferin randımanını düşürür. Ayrıca yüzey döşemede gerekli olan yalıtkan alt tabakanın da ısıyı yalıtma etkisi vardır.

Genelde 8 mm kalınlığa kadar, laminat döşemelerde 2-3 mm’lik bir yalıtkan alt tabaka kullanılarak ısı geçirgenlik direncinin limit değeri olan, 0, 17 m2 K/W aşılmamaktadır. Yani sıcak sulu yerden ısıtma sistemi üzerine kaplama yapmak böylece sorunsuz bir şekilde mümkün olur. 3 mm’'den daha kalın yalıtkan alt tabakalar ise çoğu zaman bu iş için uygun değildir. Daha kalın ahşap döşemelerde yalıtkan alt tabaka üreticisine danışmak gerekir.

 

 

Genelde bir sıcak sulu yerden ısıtma sistemi üzerine ahşap döşeme kaplandığında, kaloriferin sıcaklık ayarını biraz yükseltmek gerekir.

 Döşemede ahşap kullanıldığında, yerden ısıtmalı kaloriferin randımanı yer karosuna kıyasla her zaman daha düşük olacaktır.

 

 Yalıtkan alt tabaka nasıl döşenir?

Yalıtkan alt tabakanın döşenmesi aslında çok basit bir işlemdir. Alt tabaka malzemelerinin çoğu sentetik oldukları için şapın üzerine anında tüm yüzeyi kaplayacak şekilde serilebilir. Ayrıca bu malzemelerin pek çoğunu bildik maket bıçağıyla veya makasla kesmek mümkündür. Şeritlerin veya levhaların kaymalarını önlemek için bindirmeleri bir koli bandı ile tutturmak işe yarar, fakat mutlaka gerekli değildir.

 

 Entegre rutubet izolasyonlu yalıtkan alt tabakalarda ise bindirmelerin ve duvar diplerinin, buhar kesici bir yapışkan bant ile dikkatlice kapatılması gerekir. Ahşap döşeme gibi doğal mazemeler, önceden bir süre koşullandırılmalıdır. Odun lifi levha gibi bazı doğal ürünlerde ise her levha arasında asgari ölçüde bir aralık bırakmak gerekir. Çünkü bu tarz malzemelerin ebatları, döşendikten sonra bile ısı ve iklim farklılıkları nedeniyle değişebilir.

Tavsiye edilen minimum aralığın bırakılmaması, parke veya laminat döşemenin atmasına sebep olabilir.

Ahşap cilalama

Ahşabın geliştirilmesi, tipik karakterinin daha da vurgulanması, renginin değiştirilmesi ve aynı zamanda da korunması için çeşitli yollar vardır. Bunlardan biri cilalamadır. Ham ahşabı cilalamadan önce iyice temizleyin. Toz, tutkal, kir ve reçine lekeleri ılık su ve taneli sabunla çıkar. Terebentin tuzu inatçı lekeleri çözer. Tahtayı daima damarlarının yönünde fırçalayın...

Islatma

Sabunlama tahtayı ıslatır, tahta lifleri şişer. Bu, ahşap yapısındaki küçük hasarların dengelenmesi için önemlidir. Temizlik ve ıslatma sırasında tüm 

noktaların eşit miktarda nemlenmesine dikkat edin. Çok fazla suyu, bir süngeri elinizle sıkarak ve serbest bırakarak alın. Tahta yüzeyine bastırıp serbest bırakın.

Tahtanın ıslatma işleminden sonra iyice kurumasına kadar çalışmaya başlamayın.

Zımparalama

Kuruduktan sonra tahta zımparalanır. Zımpara ne kadar ince olursa yüzey o kadar pürüzsüz olur. Üç adımda ilerleyin: Kaba zımpara (120 numara), orta zımpara (150 numara) ve ince zımpara (180 numara) . Bir zımpara takozu kullanarak elle çalışın. Daima ahşap damarları yönünde ve hafif bir basınç uygulayarak ilerleyin.

Zımpara tozunu kuru bir fırçayla dikkatli şekilde temizleyin. Sonunda cila yapmak istediğiniz için ahşabın hiçbir şekilde cildinizle temas etmemesi gerekir. Tahta üzerinde kalacak yaş izleri leke bırakır.

Cilaya Hazırlık

Cila için size gerekenler şunlardır: Cila tozu veya cila sıvısı, metal içermeyen bir fırça, sünger, bir plastik bidon veya plastik kova ve kauçuk eldivenler.

İş giysileri olarak önlem amacıyla uzun bir kauçuk önlük ve kauçuk çizme kullanmalısınız. Cila sırasında çok miktarda cila sıvısına gerek olur, bu nedenle çalışma yerinizi olabildiğince boş tutun ve zemini, örneğin tala veya gazete kağıdıyla örtün. Bu sayede cila sıvısının sıçraması veya akması sonucunda sorunlar yaşamaktan kurtulursunuz. Mümkünse cila işlemini açık havada ya da pencereleri açık tutarak yapın. Krom tuzu tabanlı olmayan cilaları kullanın - o cilalar sağlığa zararlı olabilmektedir. Ahþap cilaları, zevkinize göre çeşitli renk tonlarında satılmaktadır. Cilalar sıvı veya toz halinde bulunabilir. Toz cila ambalajındaki talimata göre temiz suda çözdürülür; sıvı cila ise kullanıma hazırdır.

Yüksek oranda reçine içeren tahtalarda, örneğin çamda, ciladan önce gerekirse reçineyi özel bir reçine gidericisiyle uzaklaştırmalısınız, yoksa reçine ahşap yüzeyde lekeler bırakır. Her ahşap türü cilaya başka şekilde tepki verir. Önce bir deneme yapın ve sonucun hoşunuza gidip gitmediğine bakın.

Cilanın Sıvısının Sürülmesi

Cilalamayı çok hızlı yapın. Cilayı metal içermeyen bir fırçayla doyurarak sürün, sıvıyı hemen yayın. Bu nedenle yeterli miktarda cila sıvısı hazırlamalısınız.

Düşey duran parçalarda ilke olarak aşağıdan yukarıya doğru çalışılır. Böylece, damlayan cila, hemen kuruyamayacağı için ikinci bir kat oluşturmaz. Kesim kenarları cilayı daha çok emer ve bu nedenle daha koyu olur. Yararlı bilgi : Kenarları önceden suyla ıslatın, böylece homojen bir sonuç elde edersiniz. Islatma ve zımparalama işlemlerini yaptığınız halde çalışırken lekeler saptarsanız bu lekeleri, cila henüz ıslakken temizleyin. Lekeleri zımparalayın ve üzerlerine bir kez daha cila sürün. Birbiriyle bağlantılı yüzeylerle çalışıyorsanız, cilanın aynı kişi tarafından yapılması gerekir, zira cila sırasında herkesin kendine has bir el işleyişi söz konusudur.

Cilayı ahşap liflerinin yönünde sürün ki, sıvıyı tahtanın tüm gözeneklerine işleyebilsin. Burada, cilanın çok yavaş ve çok ince şeritler halinde sürülmemesine dikkat edin. Taşan cilayı birkaç dakika içinde, tüylenmeyen bir bezle veya bir süngerle, ahşap yönünde ilerleyerek alın. Cila sonucunda doğal ahşap tonları yoğunlaşabilir ya da koyu renkler açılabilir. Cila saydam kaldığı için böylece tahta kendi özel niteliğini kazanabilir. Karaçamlar dışındaki tüm ahşap türleri cila sonucunda mükemmel sonuç verirler. Cilalanmış tahta yüzeyleri iki şekilde daha da geliştirebilirsiniz: Mumlama veya astarlama ve ardından matlaştırma. Böylece ahşap doğal güzellikte bir parlaklık kazanır.

Mumlama Ve Yağlama

Cilalanan ahşap yüzeyler, onları mumlar veya yağlarsanız korunurlar ve parlaklık kazanırlar. Saydam ve pigmentli çeşitlerde satılan sıvı mumlar, ya da katı mumlar arasından seçim yapabilirsiniz. Takımlar için, yalnızca doğal bileşenlerden yapılan mum kullanın. Mum, ahşabın soluk almasını engellememe özelliğine sahiptir. Mumu yumuşak, tüylenmeyen bir pamuk bezle, ahşap liflerinin yönünde sürün. Sıvı mumlarda fırçı da kullanabilirsiniz. Renkli mumların yoğunluğunu birkaç kez sürerek artırabilirsiniz. Tipik mum parlaklığı, yüzeyi kuruduktan sonra yumuşak bir bezle parlatırsanız daha güçlenir. Mumlama işleminin etkisinin kalıcı olması için ara sıra yenilenmesi gerekir. Başlangıçta tik ağacı için geliştirilmiş olan tik yağıyla başka ahşaplarda da koruma ve parlaklık sağlayabilirsiniz. Bu yağı keten bir bezle sürün ve ardından dikkatle yayın. Kuruduktan sonra zımparayla (240-280) hafifçe perdahlayın. Zımpara tozunu iyice temizleyin ve yağlama işlemini yineleyin.

Astarlama Ve Matlaştırma

Cilalanmış ahşap matlaştırılmadan önce astarlanmalıdır. Ahşap astarı gözenekleri doldurarak parlak bir yüzey sağlar. Astarı yassı bir vernik fırçasıyla doğrudan doğruya ahşap yüzeye sürün. Astarı yassı bir vernik fırçasıyla doğrudan doğruya ahşap yüzeye sürün. Astar kuruyunca yüzeyi çok ince bir zımparayla (240-280 numara) perdahlayın. Sonra matlaştırıcı boyayı yumuşak bir kumaş tamponla (dürülmüş pamuklu bez) sürün. Kumaş tamponun yüzeyinde kırışıklık bulunmamasına dikkat edin. Matlaştırıcıyı, damar yönünde yol yol çalışın. Her sürüşte ahşap daha fazla parlar - Işık vurgusunu kendiniz belirleyin.